รีวิว The Shape of Water (2017)

The Shape of Water (2017) เดอะ เชพ ออฟ วอเทอร์

หนังประเทศ: สหรัฐอเมริกา / แคนาดา

ข้อมูลภาพยนตร์

ชื่ออังกฤษ: The Shape of Water
ชื่อไทย: เดอะ เชพ ออฟ วอเทอร์
ปีที่ฉาย: 2017
แนว: แฟนตาซี / โรแมนติก / ดราม่า / ระทึกขวัญ
ผู้กำกับ: Guillermo del Toro
เขียนบท: Guillermo del Toro, Vanessa Taylor
นักแสดงนำ: Sally Hawkins, Michael Shannon, Richard Jenkins, Octavia Spencer, Doug Jones
ความยาว: 123 นาที
เรตติ้ง: R
จุดเด่น: หนังแฟนตาซีโรแมนติกที่งดงามและแปลกประหลาด ถ่ายทอดความรักระหว่างมนุษย์กับสิ่งมีชีวิตลึกลับ ผ่านงานภาพ ดนตรี และบรรยากาศเทพนิยายผู้ใหญ่ที่มีเอกลักษณ์

ข้อมูลเบื้องต้น

The Shape of Water เป็นภาพยนตร์แฟนตาซีโรแมนติกของ Guillermo del Toro ผู้กำกับชื่อดังจาก Pan’s Labyrinth และ Hellboy หนังได้รับคำชื่นชมอย่างมหาศาลจากทั้งนักวิจารณ์และผู้ชม พร้อมคว้ารางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

เรื่องราวเกิดขึ้นในช่วงสงครามเย็นยุค 1960 ภายในศูนย์วิจัยลับของรัฐบาลอเมริกัน ซึ่งเต็มไปด้วยความหวาดระแวง การควบคุม และการทดลองทางวิทยาศาสตร์

หนังเล่าเรื่องความสัมพันธ์ระหว่าง Elisa หญิงใบ้ผู้โดดเดี่ยว กับสิ่งมีชีวิตครึ่งคนครึ่งปลา ที่ถูกจับมาจากแม่น้ำในอเมริกาใต้

แม้พล็อตจะดูเหมือนเทพนิยายเหนือจริง แต่หนังกลับพูดถึงความเหงา ความแตกต่าง และความเป็นมนุษย์ได้อย่างลึกซึ้งและอ่อนโยน

เรื่องย่อ

Elisa Esposito หญิงใบ้ผู้ทำงานเป็นแม่บ้านในศูนย์วิจัยลับของรัฐบาล ใช้ชีวิตอย่างเงียบเหงาและโดดเดี่ยว เธอมีเพื่อนสนิทเพียงไม่กี่คน ทั้ง Zelda เพื่อนร่วมงาน และ Giles ชายวัยกลางคนผู้เป็นศิลปินตกอับ

วันหนึ่ง ศูนย์วิจัยได้นำสิ่งมีชีวิตลึกลับครึ่งมนุษย์ครึ่งสัตว์น้ำเข้ามากักขัง เพื่อใช้ในการทดลองทางวิทยาศาสตร์และการแข่งขันด้านอวกาศกับสหภาพโซเวียต

ขณะที่เจ้าหน้าที่รัฐมองสิ่งมีชีวิตนี้เป็นเพียง “ตัวทดลอง” Elisa กลับค่อย ๆ สร้างความผูกพันกับมันผ่านเสียงเพลง ภาษาใบ้ และความเงียบ

เมื่อเธอพบว่าสิ่งมีชีวิตกำลังถูกทรมานและอาจถูกฆ่า Elisa จึงตัดสินใจวางแผนช่วยมันหลบหนี แม้จะต้องเสี่ยงต่อชีวิตตัวเองก็ตาม

ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งคู่ค่อย ๆ พัฒนาไปสู่ความรักที่ทั้งงดงาม แปลกประหลาด และเต็มไปด้วยความเข้าใจระหว่างสิ่งมีชีวิตที่ถูกโลกทอดทิ้งเหมือนกัน

บทความรีวิว

The Shape of Water เป็นหนังที่ทั้งสวยงาม อ่อนโยน และเต็มไปด้วยจินตนาการ Guillermo del Toro สร้างโลกที่เหมือนเทพนิยายผู้ใหญ่ ซึ่งผสมทั้งความโรแมนติก ความเศร้า และความแฟนตาซีเข้าด้วยกันอย่างลงตัว

Sally Hawkins ถ่ายทอดบท Elisa ได้อย่างยอดเยี่ยม แม้ตัวละครจะไม่พูดเลยตลอดทั้งเรื่อง แต่เธอกลับสื่อสารอารมณ์ผ่านสีหน้า ดวงตา และท่าทางได้อย่างทรงพลัง

Doug Jones ในบทสิ่งมีชีวิตสะเทินน้ำสะเทินบก ก็ทำให้ตัวละครนี้ดูทั้งน่าเกรงขามและเปราะบางในเวลาเดียวกัน

Michael Shannon รับบทตัวร้ายได้กดดันและน่ากลัวมาก เขาเป็นตัวแทนของอำนาจ ความรุนแรง และการมองทุกสิ่งเป็นวัตถุที่ต้องควบคุม

หนังเต็มไปด้วยรายละเอียดทางภาพและสัญลักษณ์ ทั้งน้ำ สีเขียว ดนตรี และโลกแฟนตาซีที่สะท้อนสภาพจิตใจของตัวละคร

ตัวละครสำคัญ

Elisa Esposito เป็นหญิงใบ้ผู้โดดเดี่ยวและเปี่ยมด้วยความอ่อนโยน Amphibian Man เป็นสิ่งมีชีวิตครึ่งมนุษย์ครึ่งสัตว์น้ำที่ถูกจับมาทดลอง Richard Strickland เป็นเจ้าหน้าที่รัฐผู้โหดเหี้ยมและหมกมุ่นกับอำนาจ Zelda Fuller เป็นเพื่อนร่วมงานผู้พูดมากแต่จริงใจ Giles เป็นเพื่อนบ้านและศิลปินผู้เหงาและรู้สึกว่าตัวเองถูกสังคมทอดทิ้ง

สปอยล์เนื้อเรื่องสำคัญ

Elisa เริ่มแอบนำอาหารและเปิดเพลงให้ Amphibian Man ฟัง จนทั้งคู่สร้างความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งต่อกัน

เมื่อรัฐบาลวางแผนผ่าชำแหละสิ่งมีชีวิตเพื่อการวิจัย Elisa จึงร่วมมือกับ Zelda และ Giles ช่วยมันหลบหนีออกจากศูนย์วิจัย

Amphibian Man ถูกซ่อนอยู่ในอพาร์ตเมนต์ของ Elisa ซึ่งทั้งคู่เริ่มตกหลุมรักกัน

Richard Strickland ตามล่าพวกเขาอย่างบ้าคลั่ง เพราะมองว่าการหลบหนีครั้งนี้คือความล้มเหลวของตัวเอง

ในช่วงท้าย Elisa พา Amphibian Man ไปยังท่าเรือเพื่อปล่อยมันกลับสู่ทะเล แต่ Strickland ตามมาทันและยิงทั้งคู่

Amphibian Man ฟื้นคืนชีพและฆ่า Strickland ก่อนพา Elisa ลงสู่ผืนน้ำ ตอนจบเผยว่ารอยแผลที่คอของ Elisa อาจกลายเป็นเหงือก ทำให้เธอสามารถใช้ชีวิตอยู่ใต้น้ำกับคนรักได้

ธีมและประเด็นของภาพยนตร์

หนังพูดถึงความรักระหว่างผู้ที่ “แตกต่าง” จากสังคม Elisa เป็นหญิงใบ้ ส่วน Amphibian Man ก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่ผู้คนหวาดกลัว ทั้งคู่ต่างถูกมองว่าไม่ปกติ

อีกประเด็นสำคัญคือการต่อต้านอำนาจและการกดขี่ Richard Strickland เป็นตัวแทนของสังคมที่เชื่อในความสมบูรณ์แบบ การควบคุม และความรุนแรง

หนังยังพูดถึงความเหงา ตัวละครหลักแทบทุกคนต่างรู้สึกว่าตัวเองไม่เข้ากับโลก ไม่ว่าจะเป็น Elisa, Giles หรือ Zelda

นอกจากนี้ The Shape of Water ยังสะท้อนว่าความเป็นมนุษย์ไม่ได้ขึ้นอยู่กับรูปลักษณ์ แต่ขึ้นอยู่กับความสามารถในการรักและเข้าใจผู้อื่น

การวิเคราะห์เชิงลึก

The Shape of Water ใช้น้ำเป็นสัญลักษณ์ของอารมณ์ ความเปลี่ยนแปลง และอิสรภาพ น้ำไหลไปได้ทุกที่ เหมือนความรักที่ไม่สามารถถูกจำกัดด้วยกฎของสังคม

Elisa แม้จะพูดไม่ได้ แต่กลับเป็นตัวละครที่ “สื่อสาร” ได้ลึกซึ้งที่สุดในเรื่อง เธอมองเห็นความเป็นสิ่งมีชีวิต ไม่ใช่แค่สัตว์ทดลอง

Amphibian Man เป็นตัวแทนของ “คนอื่น” ที่สังคมหวาดกลัว เพราะแตกต่างจากมาตรฐานทั่วไป

Richard Strickland ในทางกลับกัน แม้จะเป็นมนุษย์ แต่กลับเต็มไปด้วยความโหดร้ายและไร้ความเห็นอกเห็นใจ หนังจึงตั้งคำถามว่า ใครกันแน่ที่เป็น “สัตว์ประหลาด”

ตอนจบของหนังสามารถตีความได้ทั้งแบบแฟนตาซีและเชิงสัญลักษณ์ ว่า Elisa ได้ค้นพบโลกที่เธอสามารถเป็นตัวเองและได้รับความรักอย่างแท้จริง

องค์ประกอบภาพและงานสร้าง

หนังโดดเด่นมากด้านงานภาพ Guillermo del Toro ใช้โทนสีเขียว น้ำเงิน และแสงนุ่ม ๆ เพื่อสร้างโลกที่เหมือนฝัน

การออกแบบ Amphibian Man ทั้งสวยงาม น่าเกรงขาม และมีรายละเอียดสูงมาก

ดนตรีประกอบของ Alexandre Desplat ช่วยเพิ่มความโรแมนติกและความรู้สึกเหมือนเทพนิยายได้อย่างยอดเยี่ยม

งานสร้างยุค 60 ทั้งฉาก เสื้อผ้า และบรรยากาศสงครามเย็น ถูกถ่ายทอดอย่างละเอียดและมีเสน่ห์มาก

เบื้องหลังการสร้าง

Guillermo del Toro ได้แรงบันดาลใจจากหนังสัตว์ประหลาดคลาสสิกยุคเก่า โดยเฉพาะ Creature from the Black Lagoon

Doug Jones ต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงในการแต่งหน้าและสวมชุด Amphibian Man ในแต่ละวัน

Sally Hawkins ได้รับคำชมมหาศาลจากการแสดงแบบไร้บทพูด ซึ่งอาศัยการสื่อสารทางร่างกายแทบทั้งหมด

ความสำเร็จของภาพยนตร์

The Shape of Water ประสบความสำเร็จทั้งด้านรายได้และคำวิจารณ์ พร้อมคว้ารางวัลออสการ์ 4 สาขา รวมถึงภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและผู้กำกับยอดเยี่ยม

หนังถูกยกย่องว่าเป็นหนึ่งในผลงานที่ดีที่สุดของ Guillermo del Toro และเป็นหนังแฟนตาซีโรแมนติกที่มีเอกลักษณ์มากที่สุดเรื่องหนึ่งในยุคใหม่

จนถึงปัจจุบัน หนังยังถูกพูดถึงในฐานะเรื่องราวความรักที่แปลกประหลาด แต่งดงามและเต็มไปด้วยหัวใจ